Historia Łemków w Polsce

Łemkowie, zwani też Rusinami, Rusnakami, należą do Słowian wschodnich, którzy w Polsce zamieszkiwali od wieków północne stoki Karpat. Terytorium uznawane przez Łemków jako ich lokalna ojczyzna, zwana też Łemkowyną, sięga na zachód do Pienin, zaś na wschodzie do ujścia Osławy do Sanu. Przed II wojną światową Łemkowie w Polsce stanowili zwartą populację w ponad 300 miejscowościach. Są wyznawcami chrześcijaństwa wschodniego, a wielu z nich szczyci się przyjęciem chrztu w IX wieku od Świętych Cyryla i Metodego. Kręte drogi sprawiły, że są oni obecnie podzieleni na prawosławnych i greko-katolików. Wspólnym jest jednak fakt, że cerkwie, wschodni obrządek, kalendarz juliański, śpiew, księgi liturgiczne zapisane cyrylicą są najtrwalszym znamieniem ich odrębności.

Po II wojnie światowej - zgodnie z ideą przekształcenia Polski z państwa wielonarodowego w państwo jednonarodowe - postanowiono mniejszość łemkowską zlikwidować, dokonując w pierwszym etapie - w porozumieniu z władzami radzieckimi - przesiedlenia na Ukrainę (1945-1946). Na wiosnę zaś 1947 roku tych co jeszcze pozostali (ok. 40 tyś.) brutalnie deportowano na Ziemie Odzyskane rozpraszając ich tak, by nigdzie nie zamieszkiwali w większym skupisku.

Przez wiele lat trwały próby działaczy łemkowskich ratowania zniszczonej kultury i tradycji. Podobne próby podjęła rodzina Boczniewiczów. Radość muzykowania, którą przekazało im starsze pokolenie słychać w całej ich twórczości artystycznej. Ich ojcowie nigdy nie powrócili na ziemi rodzinne. Musowo osiedlili się na terenie Szprotawy i Przemkowa, i tutaj stworzyli swoim dzieciom łemkowski dom pełen muzyki, tradycji i religii.

Fotogaleria    Płyta zespołu     Kontakt    Zespół

powrót